Apel profilaktyczny : “Zatrzymaj Hejt! Zobacz człowieka! Empatia zaczyna się od spojrzenia!”

17 czerwca 2026 roku społeczność szkolna wzięła udział w apelu profilaktycznym, którego wiodącym tematem był hejt – destrukcyjne  zjawisko , stanowiące  istotny problem współczesnego społeczeństwa.

Apel rozpoczął  się od mocnego akcentu –  piosenki pt. „Ich słowa to tylko szum”, stanowiącej hymn o sile odporności na hejt. Następnie narratorzy  podkreślili , że we współczesnym świecie smartfon przestał być jedynie narzędziem, a stał się megafonem i często  niebezpieczną bronią.

Podczas apelu uczniowie klas IV – VIII  zaprezentowali poruszające scenki :

  • „Jedno zdjęcie” i „Przeróbka” uświadomiły widzom, jak niewinna chęć zażartowania i jedno bezmyślne kliknięcie mogą uruchomić lawinę nienawiści  w postaci złośliwych memów i przerobionych zdjęć.
  • Scenka : „Komentarze, które zostają na zawsze” pokazała psychologiczny mechanizm hejtu oraz to, jak głębokie blizny w psychice młodego człowieka zostawiają raniące słowa. Kluczowym momentem była jednak zdecydowana postać Przyjaciela, który jako jedyny miał odwagę powiedzieć głośne „STOP” i przerwać łańcuch nienawiści.
  • Sceny dotyczące wykluczenia (historia Mai) zwróciły uwagę na tzw. „cichy hejt” – celowe nieoznaczanie na zdjęciach, brak lajków, ignorowanie wiadomości i odrzucenie w przestrzeni internetowej, które rani równie mocno jak wyzwiska.

Zwrócono uwagę na  granicę między hejtem (który niszczy człowieka i mówi: „Jesteś nic wart”), a konstruktywną krytyką (która daje drogowskazy i motywuje do rozwoju).

Ważnym punktem apelu było  wyjaśnienie mechanizmu hejtu, który działa jak uzależnienie. Narratorzy tłumaczyli, że ludzki mózg silniej zapamiętuje ból spowodowany nienawiścią, ale to, co buduje najtrwalsze fundamenty, to pomocna dłoń i reakcja obronna ze strony rówieśników.

Apel zakończył się energetycznym i pełnym nadziei wykonaniem piosenki „Na placu boju”, która uświadomiła wszystkim, że Internet nie musi być miejscem krzywdy, a może stać się przestrzenią wsparcia. To od naszych codziennych  decyzji zależy, czy będziemy dla kogoś ciosem, czy oparciem.

Pamiętajmy: prawdziwa siła człowieka polega na tym, by nikogo nie poniżać!

Jesteśmy pokoleniem, które nie tylko korzysta z Internetu — jesteśmy pokoleniem, które go współtworzy !

I bierzemy za to odpowiedzialność. Z odwagą. Z empatią. Z mądrością.

Dla siebie. Dla innych. Dla przyszłości.

 

Uczniowie klas IV – VIII